معصومه بهارلویی

[_farideh_]

در صبح شب یلدای سال59 یعنی در اولین روز از فصل خاکستری زمستان در خانواده ای پرجمعیت و البته زنده و شاد در شرق شهر دودگرفته تهران بدنیا امدم.دوران کودکی ام در عالم بی خبری و بازی و شیطنت های کودکی و البته ترس و دلهره بمباران و جنگ طی شد و با مرگ زودهنگام پدرم خیلی زود گرد یتیمی بر جانم نشست.شاید هم به خاطر همین مسئله باشد که نقش پدر در کتاب هایم کمرنگ می باشد.در دوران تحصیل همیشه دانش اموزی متوسط رو به بالا بودم و با ورود به دبیرستان به خاطر علاقه ی زیاد به ادبیات رشته ادبیات رو انتخاب کردم و نیز در رشته ی ادبیات قبول شدم اما به خاطر برخی مشکلات پس از یکی دوترم مجبور به انصراف شدم.در سال79 نیز ازدواج موفقی کردم که ماحصل ان پسرانی بامزه و بازیگوش هستند.چند سال بعد باز تصمیم به ادامه تحصیل گرفتم و این بار نیز موفق به قبول شدن به دومین رشته مورد علاقه خود یعنی تاریخ در کنکور سراسری شدم که البته تشویق ها و کمک های بی شائبه ی همسرم نیز در ادامه تحصیل بی تاثیر نبود.نوشتن و خیال پردازی در وجودم از همان دوران کودکی وجود داشت و اولین شخصیت هایم نیز شخصیت های کارتونی بودند که در اخر شب تغییر داده و به شکی که دوست داشتم انها را می پروراندم.قلم به دست گرفتنم با یکی حسادت خواهرانه شروع شد چرا که خواهر بزرگم در مسابقات داستان نویسی منطقه ای مقام اورده و من نباید از او کمتر داشته باشم.از همان دوران راهنمایی پراکنده نویسی هایم اغاز شد و در دوران دبیرستان رنگ جدی تری به خود گرفت برخی مسائل چون تشبیه کردن اولین دست نوشته ام توسط یکی از معلمان به فیلم هندی باعث خنده ام می شد و لی در شور و هیجانم برای نوشتن تاثیری نداشت.البته در کنار انها تشویق خواهرم و حتی گاه نقدهایش نیز برایم راهگشا بود.سالها بود که می نوشتم و قصدی هم برای چاپ نداشتم مثلا فاصله ی زمانی چاپ اولین رمان با نوشتن ان چیزی نزدیک به 9سال است.شاید یکی از دلایل طولانی بودن کتابهایم نیز همین مساله باشد که انها را برای دل خود می نوشتم تا با تشویق های خانواده بخصوص برادر کوچکترم تصمیم به چاپشان گرفتم تا اینکه با نشر خوب علی اشنا شدم و امیدوارم این همکاری سالها دادمه داشته باشد